Jeśli Zamek Bobolice to baśniowa, lśniąca bielą warownia, to jego sąsiad Mirów jest jego mroczniejszym, bardziej tajemniczym bratem. Surowa, kamienna bryła wyrasta z trawiastego wzgórza niczym okręt sunący przez morze zieleni. To właśnie ta surowość, wciąż na wpół zrujnowana i owiana legendą, sprawia, że wielu turystów (my w tym gronie) ceni Mirów nawet bardziej niż jego odbudowanego bliźniaka.
Zamek leży we wsi Mirów, w gminie Niegowa, w sercu Jury Krakowsko-Częstochowskiej, około 30 km od Częstochowy. Z Katowic dojedziecie tu w mniej więcej godzinę, z Krakowa nieco ponad półtorej, najlepiej przez Zawiercie lub Myszków i Niegowę. Ale najpiękniej dotrzeć tu… pieszo z Bobolic – i o tym będzie ten wpis.
Nasze wrażenia – warownia jak okręt na morzu traw
Mirów oglądaliśmy ostatnio podczas wędrówki Szlakiem Orlich Gniazd i przyznajemy: to właśnie on, a nie odbudowane Bobolice, zostaje w pamięci najmocniej. Jest w nim coś, czego brakuje wypucowanym rekonstrukcjom – autentyczna, lekko dzika atmosfera ruiny, która dopiero wraca do życia.
Część murów już odbudowano, inne wciąż stoją jako surowe ruiny, a całość otulają malownicze Skały Mirowskie. To miejsce, gdzie zamiast tłoczyć się w kolejce, można rozłożyć koc na błoniach, popatrzeć na warownię z dołu i poczuć, że jurajska legenda naprawdę gdzieś tu krąży. Mirów nie jest tak „gotowy” jak Bobolice i to jest jego największy urok.
Zamek Mirów – co warto wiedzieć przed wejściem?
Garść konkretów, zanim ruszycie. Mirów wciąż jest w trakcie rekonstrukcji, więc zasady zwiedzania bywają inne niż na „skończonych” zamkach.
Co można zobaczyć?
Przede wszystkim rozległe błonia. Teren wokół zamku ze ścieżkami poprowadzonymi wśród wapiennych skał, z których podziwia się bryłę warowni z każdej strony. Z uwagi na trwające prace konserwatorskie wnętrza zamku są w dużej mierze niedostępne. Udostępniono jednak dziedziniec, zwykle w weekendy lub w sezonie wysokim. W tygodniu i poza sezonem często wejdziecie „tylko” na błonia – ale przy tych widokach naprawdę nie ma na co narzekać.
Ile trwa zwiedzanie?
Samo obejście zamku po błoniach to około godziny. Jeśli jednak planujecie spacer do Bobolic i z powrotem (a polecamy!), zarezerwujcie pół dnia.
Zamek Mirów – jak dojechać i gdzie zaparkować?
Najwygodniej dotrzeć tu samochodem. W nawigację wpiszcie „Zamek Mirów” lub współrzędne parkingu: 50.6140, 19.4724. Parking przy samym zamku jest płatny 10 zł. W okolicy działają też prywatne place przy lokalnej gastronomii oraz darmowy parking publiczny nieco dalej, od strony Niegowy.
Nasza rada i jednocześnie najlepszy pomysł na cały dzień. Zaparkujcie bezpłatnie przy Bobolicach i przejdźcie do Mirowa pieszo grzbietem skał. To znacznie przyjemniejsze niż przepinanie się autem między dwoma parkingami.
Zamek Mirów – bilety, ceny i godziny otwarcia
Mirów należy do tej samej rodziny co Bobolice, więc i system biletowy jest podobny, dwupoziomowy i oparty na strefach. W praktyce wygląda to mniej więcej tak:
- Zwiedzanie zamku Mirów wraz z błoniami – 30 zł
- Bilet łączony Mirów, Bobolice wraz z błoniami – 40 zł
Ponieważ to obiekt prywatny w trakcie odbudowy, ceny i zakres udostępnienia zmieniają się z sezonu na sezon – tuż przed wyjazdem koniecznie sprawdźcie aktualny cennik. Godziny otwarcia również zależą od pory roku. W sezonie wyższym zamek bywa czynny dłużej, poza sezonem krócej, a dziedziniec udostępniany jest głównie w weekendy. Jeśli traficie poza godzinami otwarcia, ruiny i tak robią wrażenie oglądane z drogi.
Spacer Mirów-Bobolice grzbietem skał – serce tej wycieczki
To właśnie dla tego doświadczenia warto tu przyjechać. Oba zamki łączy malownicza ścieżka biegnąca przez Grzędę Mirowsko-Bobolicką. Wapienny grzbiet usiany jest fantazyjnymi ostańcami. Przejście w jedną stronę zajmuje około 40 minut i jest jednym z najpiękniejszych krótkich szlaków na całej Jurze. Po drodze mijacie skały o nazwach jak z bajki (Grzyb, Klawiatura), a w pewnym momencie macie w zasięgu wzroku obie warownie naraz.
To także raj dla wspinaczy – na Skałach Mirowskich wytyczono około 150 dróg wspinaczkowych. A całości dopełnia urocza legenda o dwóch braciach-rycerzach z Mirowa i Bobolic, których zamki łączyć miał podziemny korytarz pełen skarbów. Idąc grzbietem o zmierzchu, łatwo w nią uwierzyć.
Historia w pigułce – od strażnicy Kazimierza Wielkiego po rodzinę Laseckich
Murowaną strażnicę wzniesiono tu około połowy XIV wieku, w czasach Kazimierza Wielkiego, jako element systemu obronnego Orlich Gniazd na granicy ze Śląskiem. Początkowo niewielka warownia podlegała Bobolicom, lecz ród Lisów z Koziegłów rozbudował ją do rozmiarów rycerskiego zamku, a w XV wieku objęli ją Myszkowscy, którzy podwyższyli mury i wznieśli wieżę mieszkalną.
Kres świetności przyniósł potop szwedzki, po którym zamek – mimo prób ratowania – popadał w ruinę. Ostatecznie opuszczono go w 1787 roku, a w 1934 runęła południowa ściana. Dopiero w 2006 roku warownię przejęła rodzina Laseckich (ta sama, która odbudowała Bobolice) i rozpoczęła żmudny proces zabezpieczania oraz częściowej rekonstrukcji. Co ciekawe, fotogeniczne ruiny Mirowa wielokrotnie trafiały na ekran – pojawiły się m.in. w teledysku „Meridy Walecznej”, serii o Panu Samochodziku oraz na błoniach jako plener malarski w „Powidokach” Andrzeja Wajdy.
Atrakcje w okolicy – co zobaczyć obok Mirowa?
Mirów świetnie sprawdza się jako element większej jurajskiej trasy:
- Zamek Bobolice – bliźniacza, odbudowana warownia połączona z Mirowem grzbietem skał; absolutny duet must-see.
- Skały Mirowskie (Grzęda Mirowska) – wapienny grzbiet i mekka wspinaczy, najpiękniejszy fragment trasy między zamkami.
- Zamek Ogrodzieniec – największa warownia Orlich Gniazd, około 30 minut drogi.
- Zamek Olsztyn koło Częstochowy – efektowne ruiny po drodze od strony Częstochowy.
- Góra Zborów i Pustynia Błędowska – jurajskie skałki oraz „polska Sahara” w zasięgu krótkiego przejazdu.
Podsumowanie – dlaczego warto odwiedzić Zamek Mirów?
Mirów to warownia dla tych, którzy w jurajskich zamkach szukają klimatu, a nie wypucowanych wnętrz. Surowa bryła, malownicze skały dookoła i legenda o dwóch braciach robią tu robotę nawet wtedy, gdy dziedziniec akurat jest zamknięty. Ale prawdziwą magię tego miejsca poznacie dopiero, gdy połączycie go z Bobolicami i przejdziecie grzbietem skał od jednego zamku do drugiego. My wracamy tu z sentymentem – i za każdym razem ten spacer wspominamy jako jeden z najpiękniejszych na całym Szlaku Orlich Gniazd.
Dodaj komentarz